5.

-liczyłaś kiedyś swoje piegi?
-nie mam piegów.
-każdy ma.

liczyłam za to pytania w mojej głowie, kiedy przez powieki wpatrywałam się w kołdrę. skończyłam wraz z siedemdziesiątym dziewiątym baranem przeskakującym przez płot.
mieliśmy oboje rację, sen jest dobry na wszystko.

4.

klucze tracą na objętości, lista numerów zmniejsza się.
słowa zaczynają być ciche, choć głośniejsze w wyrazie. określenia są określeniami, nie metkami.
litery zyskują uznanie, nawet po roku od nakreślenia.
jedno z miliona słońc, planeta bez pierścienia niepotrzebnych odłamków.
kilka księżyców.

czas katalizatorem redukcji.

3.

..czy przyjemność jaką daje mi na dobranoc jest wstydem? jest tylko zgrabnymi dłońmi i zmysłowym głosem w moim uchu, przerywającym namiętne kęsy? usta szepcące, gorszące, w dzień mówią o ważnych rzeczach? włosy pachną nią, czy pięknymi perfumami?
kim jest kameleon, gdy patrzy na mnie smutnymi oczami, robi balony z gumy, je czekoladę.. i czy oblizuje później palce w taki sam sposób, jak wtedy?

często jest szumem w głowie, wypitym litrem wina i paczką dymu. językiem wędrującym w niebezpiecznym kierunku i łzami. spalonym teatrem zazdrości i pytaniami dziecka.
i już wiedziałem.

2.

- za co pijemy?
- pijmy. pijmy po prostu. wznośmy toasty jabolem, leżąc na wałach i chichocząc chowajmy się przed policją. bądźmy dorosłymi osiemnastolatkami, dziećmi z dowodem. potem będziemy już tylko dorośli. będziemy upijać się drogim winem, jakby fakt wlania w siebie płynu starszego od naszych dzieci zamieniał naszą beznadzieję w luksus. każde z nas przymknie oczy na naszych kochanków, jak kiedyś przymykaliśmy je całując się ze sobą, za każdym razem.
więc, chwilo - trwaj.

1.

to be made of glass
when two suns are shining, the battle becomes blinding
to be made of glass
but we ride tonight, tonight, tonight, we ride.



witam państwa, kurtyna w górę.